Je hoeft niet voor altijd vast te blijven zitten in wat er met je is gebeurd.
Misschien ben je hier omdat je steeds aan jezelf twijfelt. Omdat je niet meer begrijpt wat er gebeurt. Of omdat je diep vanbinnen voelt: ik wil zo niet verder.
Ik begrijp dat.
Niet alleen vanuit mijn werk als narcismecoach, maar ook vanuit mijn eigen leven. Ik weet hoe het voelt om jezelf steeds verder kwijt te raken in het proberen om de ander te begrijpen. Dat je jezelf alsmaar aanpast, aan jezelf gaat twijfelen en steeds opnieuw blijft hopen dat het beter wordt. Ook ik heb mezelf in allerlei bochten gewrongen, alleen maar om de rust te bewaren en te voorkomen dat er opnieuw gedoe ontstond.
Tot ik op een dag merkte dat ik vooral bezig was met de ander en ikzelf steeds verder naar de achtergrond verdween.
Mijn eigen ervaring heeft mij iets belangrijks geleerd
Herstel betekent niet dat je moet vergeten wat er is gebeurd. Je verleden mag onderdeel zijn van je verhaal, zonder dat het de rest van je leven hoeft te bepalen.
Je hoeft niet te wachten tot de ander verandert, inzicht krijgt of verantwoordelijkheid neemt.
Er komt een moment waarop de aandacht mag verschuiven.
Van de ander naar jou.
